Wizytówka z kodem QR: dane w kodzie czy link w kodzie
Wizytówka z kodem QR może nieść cały kontakt (vCard) albo link do strony z danymi. Ile miejsca zajmuje każdy wariant na karcie, co wpisać i kiedy link przestaje działać.
Wizytówka z kodem QR może nieść jedną z dwóch rzeczy: same dane kontaktu zapisane w kodzie albo link do strony, na której te dane są. To ważniejszy wybór niż kolor czy logo, bo od niego zależy, ile miejsca kod zajmie na karcie i jak długo będzie działał. Policzyliśmy to na prawdziwych kodach: kontakt z siedmioma polami naszego generatora potrzebuje co najmniej 36 mm szerokości nadruku, krótki link — 15 mm. Na karcie, której krótszy bok ma 55 mm, to różnica między kodem, który zajmuje róg, a kodem, który zajmuje większość wysokości. Próg, od którego liczymy, to moduł 0,396 mm z GS1 General Specifications; wyliczenie jest nasze, z 14.10.2026, na bibliotece qrcode 1.5.4, której używa nasz generator.
Wizytówka z kodem QR: dane w kodzie czy link w kodzie
O wariancie decydują dwa pytania: czy któraś dana zmieni się, zanim rozdasz wszystkie karty, i czy kod z Twoimi polami zmieści się na karcie. Jeśli na pierwsze odpowiadasz „tak” albo na drugie „nie”, potrzebujesz linku.
Dane w kodzie czy link w kodzie
dwa pytania i cena każdej odpowiedzi
Źródło: nasze wyliczenie, biblioteka qrcode 1.5.4, 14.10.2026; limity planów DVN Links, stan na 14.10.2026
Opis figury
Schemat decyzji. Pytanie 1: Czy numer, e-mail albo stanowisko może się zmienić, zanim rozdasz wszystkie wizytówki? Jeśli tak — link w kodzie. Jeśli nie, pytanie 2: Czy kod z Twoimi polami zmieści się na karcie? Typowa vCard potrzebuje 36 mm przy poziomie H. Jeśli nie — link w kodzie; jeśli tak — dane w kodzie. Dane w kodzie (vCard): bez serwisu po drodze, bo kontakt jest w kodzie; nic nie wygasa, nie musisz utrzymywać konta; nowy numer telefonu oznacza nowy druk; gęsty kod 81 na 81 modułów, minimum 36 mm; bez zdjęcia, bo nie mieści się w kodzie QR. Link w kodzie, czyli adres strony z kontaktem, którą kontrolujesz: mały kod, krótki link 29 na 29 modułów, minimum 15 mm; dane zmieniasz po druku; działa, dopóki działa link i strona; otwarcie strony wymaga internetu. Krótki link z darmowego planu DVN Links nie wygasa, ale kod ma logo DVN, a konto 1000 kliknięć miesięcznie.
Dane w kodzie to wizytówka w formacie vCard. Kod zawiera tekst z imieniem, nazwiskiem, telefonem i resztą pól, a telefon odczytuje go z samego obrazu. Po drodze nie ma żadnego serwera, więc nic nie wygasa i nie musisz utrzymywać konta ani strony. Ceną jest gęstość i niezmienność: każde pole to kilkadziesiąt bajtów, a kod wydrukowany z numerem, który zmienisz za pół roku, nadaje się już tylko do kosza. Generator mówi to wprost pod formularzem: „To kod statyczny — dane siedzą w samym kodzie, więc po wydrukowaniu nie da się ich zmienić”.
Link w kodzie to adres strony z Twoimi danymi — podstrony „Kontakt” w serwisie firmy, profilu, który prowadzisz — albo krótki link, który na nią przekierowuje. Kod jest mały, bo niesie kilkadziesiąt znaków adresu, a dane poprawiasz na stronie, nie w druku. Ceną jest zależność: kod działa tak długo, jak działa adres. Jeśli w kodzie jest krótki link, dochodzi do tego serwis, który go przekierowuje, i plan, na którym link założyłeś. A jeśli kod ma tylko otworzyć nową wiadomość do Ciebie, a nie zapisać kontakt, wystarczy link mailto.
Co zobaczy osoba, która zeskanuje vCard? Wiki otwartej biblioteki do odczytu kodów ZXing w części o kodach z kontaktem zaleca, żeby czytnik otworzył nowy wpis w książce adresowej, wypełniony danymi z kodu, i zapytał o zapis kontaktu (ZXing, Barcode Contents). To zalecenie dla twórców aplikacji, nie opis aparatu w iPhonie czy Androidzie. Apple w instrukcji skanowania wymienia strony, aplikacje i bilety, o kontaktach nie pisze (Apple Support); pomoc aparatu Pixel mówi tylko, że aparat pokaże „bubble or link” (Pixel Camera Help). Nie znaleźliśmy więc dokumentacji, która potwierdza, jak systemowy aparat obsłuży kontakt i czy zrobi to bez internetu. Zanim zamówisz nakład, zeskanuj próbny wydruk iPhone'em i Androidem bez połączenia z siecią i sprawdź, czy kontakt zapisuje się z poprawnymi polskimi znakami.
Ile miejsca zajmuje kod QR vCard na wizytówce
Rozmiar kodu na wizytówce wynika z liczby bajtów w kodzie, nie z gustu grafika. Im więcej znaków, tym wyższa wersja kodu i tym więcej modułów, czyli pojedynczych kwadratów, musi zmieścić się na tym samym kawałku karty. Najmniejszą szerokość nadruku liczymy ze wzoru (moduły + 8) × 0,396 mm: osiem modułów to strefa ciszy po cztery z każdej strony, a 0,396 mm to minimalny moduł dla kodów skanowanych telefonem w GS1 General Specifications. To wymóg dla opakowań w handlu, nie ogólna norma kodu QR, ale lepszego punktu odniesienia nie znaleźliśmy. Skąd ten próg i jak liczyć go dla dowolnej treści, opisujemy w tekście Nie mogę zeskanować kodu QR.
Kartę przyjmujemy w formacie 85 × 55 mm, najczęstszym u drukarni w Europie; w USA i Kanadzie typowa wizytówka ma 3,5 × 2 cala, czyli 88,9 × 50,8 mm (Printkeg). To zwyczaj drukarni, a nie norma — normy, która określa wymiar wizytówki, nie znaleźliśmy. Najbliższy znormalizowany wymiar to format kart płatniczych i dokumentów tożsamości ID-1 (w dokumentach podróży ICAO: TD1), 85,6 × 53,98 mm (ICAO Doc 9303, cz. 5), więc wnioski dla krótszego boku 55 mm są praktycznie te same.
Cztery kody QR na wizytówce, w skali
karta 85 × 55 mm, poziom H, każdy kod w najmniejszym rozmiarze z modułem 0,396 mm
Źródło: nasze wyliczenie, biblioteka qrcode 1.5.4, 14.10.2026; minimum modułu — GS1 General Specifications
Opis figury
Cztery wizytówki 85 × 55 mm w tej samej skali, na każdej prawdziwy kod QR na poziomie korekcji H, w najmniejszym rozmiarze, przy którym moduł ma 0,396 mm, czyli minimum GS1. Krótki link: 22 bajty, wersja 3, 29 na 29 modułów, co najmniej 15 mm szerokości, 27 procent krótszego boku karty. vCard minimalna: 106 bajtów, wersja 10, 57 na 57 modułów, co najmniej 26 mm, 47 procent krótszego boku. vCard typowa, 7 pól generatora: 232 bajty, wersja 16, 81 na 81 modułów, co najmniej 36 mm, 64 procent krótszego boku. vCard pełna, 10 pól z adresem: 411 bajtów, wersja 22, 105 na 105 modułów, co najmniej 45 mm, 81 procent krótszego boku. Strefa ciszy wliczona.
Typowa vCard z naszego generatora — imię, nazwisko, firma, stanowisko, telefon, e-mail i strona WWW — ma 232 bajty. Na poziomie korekcji H daje kod wersji 16, 81 × 81 modułów, który potrzebuje co najmniej 36 mm, czyli 64% krótszego boku karty. Minimalna vCard z imieniem, nazwiskiem i telefonem to 106 bajtów i 26 mm, a krótki link — 22 bajty i 15 mm. To nasze wyliczenie (qrcode 1.5.4, 14.10.2026), z modułem według GS1.
Dlaczego H? Darmowy generator zawsze wstawia w środek kodu logo, a logo zakrywa moduły, więc generator koduje na najwyższym poziomie korekcji błędów. Na poziomie M ta sama typowa vCard ma 61 × 61 modułów i 28 mm, na L — 53 × 53 i 25 mm. Niższy poziom zmniejsza kod, ale zostawia mniejszy zapas na zabrudzenia i odblaski.
Minimalna szerokość nadruku kodu z kontaktem
mm ze strefą ciszy, moduł 0,396 mm, poziomy M i H
Źródło: nasze wyliczenie, biblioteka qrcode 1.5.4, 14.10.2026; minimum modułu — GS1 General Specifications
Opis figury
Wykres słupkowy: najmniejsza szerokość nadruku w milimetrach, ze strefą ciszy, przy której moduł osiąga minimum GS1 0,396 mm, na poziomach M i H. Sam numer telefonu (16 B): M 12 mm, H 14 mm. Krótki link (22 B): M 14 mm, H 15 mm. vCard z samym imieniem, szkielet (58 B): M 17 mm, H 20 mm. MECARD według DoCoMo, bez firmy (92 B): M 20 mm, H 25 mm. vCard minimalna (106 B): M 20 mm, H 26 mm. MECARD z firmą, rozszerzenie ZXing (115 B): M 21 mm, H 26 mm. vCard typowa, 7 pól generatora (232 B): M 28 mm, H 36 mm. vCard pełna, 10 pól z adresem (411 B): M 34 mm, H 45 mm. vCard typowa ze zdjęciem jednolitym (703 B): M 42 mm, H 55 mm. vCard typowa ze zwykłym zdjęciem (7456 bajtów): nie mieści się w kodzie QR na żadnym poziomie. Zacieniowany pas: 2–3 cm, zakres zalecany dla kodu vCard w poradniku z rynku bez względu na treść. Linia przerywana: 55 mm, krótszy bok wizytówki 85 × 55 mm.
Zacieniowany pas na wykresie to rada, którą znajdziesz w poradnikach: kod vCard ma mieć od 2 × 2 do 3 × 3 cm (Uniqode). Przy typowej vCard na poziomie H daje to moduł od 0,22 do 0,34 mm, czyli poniżej minimum GS1 w całym zakresie. Nawet 3,5 cm to wciąż 0,39 mm; próg przekracza dopiero 4 cm z modułem 0,45 mm. Krótki link w tych samych 2 cm ma moduł 0,54 mm. To nasze wyliczenie, nie test skanowania, ale pokazuje, że stały rozmiar „na oko” do pełnej wizytówki jest za mały.
Generator zrobi ten rachunek za Ciebie: gdy kod potrzebuje więcej niż 3 cm nadruku, pokazuje ostrzeżenie z minimalnym rozmiarem, zaokrąglonym w górę do pół centymetra. Typowa wizytówka z generatora bez konta, czyli z logo DVN Links i na poziomie H (231 znaków, 36 mm), dostaje zalecenie 4 cm. Zanim wpiszesz dane, rozmiar dla swoich pól odczytasz z wykresu albo policzysz ze wzoru.
Co jest w kodzie QR vCard: plik vcf, wersje 3.0 i 4.0
Kod QR vCard niesie dokładnie ten sam tekst, który zapisuje się w pliku .vcf — pliku kontaktu, który eksportujesz z telefonu albo programu pocztowego. Różnica jest tylko w nośniku: plik vcf ma nazwę, kod QR — wyłącznie treść.
Format vCard ma dwie wersje w użyciu. Wersja 3.0 to RFC 2426 z września 1998 roku, wersja 4.0 to RFC 6350 z sierpnia 2011, który formalnie zastąpił 3.0. Najważniejsze zmiany w 4.0: jedynym kodowaniem znaków jest UTF-8, bez możliwości zmiany; zdjęcie w polu PHOTO jest zawsze adresem URI, także w postaci data:; linie dłuższe niż 75 oktetów, czyli bajtów, zawija się bez przecinania znaków zapisanych kilkoma bajtami. Wersja 3.0 mówi o zawijaniu linii dłuższych niż 75 znaków i pozwala osadzić zdjęcie binarnie, zakodowane w base64.
Nasz generator robi vCard 3.0. Zakładamy, że tę wersję czytają bez specjalnej obsługi kontakty w iOS, Google i Outlook — to nasza decyzja projektowa, nie wynik testu na urządzeniach. Linie zawijamy po 75 bajtach i nie tniemy przy tym liter takich jak „ł”, czyli spełniamy surowszą regułę z 4.0. Wiersze kończymy parą znaków CRLF, jak wymaga wersja 3.0: RFC 2426 (§2.6) przejmuje separator linii z RFC 2425 (§5.8.1). Jeśli ktoś twierdzi, że 4.0 gorzej działa na Androidzie, poproś o źródło; my go nie znaleźliśmy i dlatego wybór 3.0 traktujemy jako ostrożność, nie dowód.
Wersja 3.0 ma też stały koszt. RFC 2426 wymaga trzech pól: „The vCard object MUST contain the FN, N and VERSION types” (RFC 2426, §1). Do tego dochodzą znaczniki BEGIN:VCARD i END:VCARD, więc wizytówka z samym imieniem ma już 58 bajtów, zanim wpiszesz telefon.
Ile kosztuje vCard, linia po linii
typowa vCard 3.0 z generatora, bajty składni i danych
Źródło: nasze wyliczenie dla vCard z generatora DVN Links, 14.10.2026; pola wymagane — RFC 2426
Opis figury
Wykres słupkowy 10 linii typowej vCard 3.0 z darmowego generatora, każda podzielona na składnię i dane, w bajtach: BEGIN 13 B, dane 0 B, wymagane; VERSION 13 B, dane 0 B, wymagane; N 17 B, dane 13 B, wymagane; FN 15 B, dane 10 B, wymagane; ORG 24 B, dane 18 B; TITLE 28 B, dane 20 B; TEL 37 B, dane 15 B; EMAIL 49 B, dane 22 B; URL 25 B, dane 19 B; END 11 B, dane 0 B, wymagane. Razem 232 bajty: dane 117 B, składnia 115 B. vCard z samym imieniem ma 58 bajtów, bo RFC 2426 wymaga pól VERSION, N i FN.
Z 232 bajtów typowej wizytówki tylko 117 to Twoje dane. Pozostałe 115 to składnia: nazwy pól, średniki, znaczniki początku i końca, a przede wszystkim parametry typu. Sam przedrostek EMAIL;TYPE=INTERNET,PREF: zajmuje 25 bajtów, więcej niż adres e-mail z przykładu, a TEL;TYPE=CELL,VOICE: — 20 bajtów przy 15 bajtach numeru; koniec linii dokłada do każdego jeszcze 2 bajty.
Polskie znaki to osobna kwestia. Wersja 3.0 pozwala podać kodowanie znaków tylko w nagłówku MIME — „Character set can only be specified on the CHARSET parameter on the Content-Type MIME header field” (RFC 2426, §5) — a kod QR takiego nagłówka nie ma. Nasz generator zapisuje tekst jako UTF-8 bez dodatkowej deklaracji w kodzie. Czy aparat w Twoim telefonie pokaże „ż” w nazwisku poprawnie, nie sprawdzaliśmy; zeskanuj próbny kod przed drukiem.
MECARD: krótszy zapis, ale bez firmy i stanowiska
MECARD to zwarta alternatywa dla vCard, ale do wizytówki firmowej brakuje mu dwóch pól. ZXing pisze o vCard, że „proves a bit verbose for use in 2D barcodes”, i wskazuje format spopularyzowany przez japońskiego operatora NTT DoCoMo (ZXing, Barcode Contents). Zamiast nagłówków i parametrów MECARD ma prosty zapis w jednej linii: MECARD:N:Nowak,Anna;TEL:…;EMAIL:…;URL:…;;.
Różnica w bajtach jest wyraźna. Według naszego wyliczenia MECARD z imieniem, nazwiskiem, telefonem, e-mailem i stroną ma ok. 92 bajty — mniej niż vCard z samym imieniem, nazwiskiem i telefonem, która ma 106. Na poziomie H to 25 mm zamiast 36 mm dla typowej vCard, która ma jeszcze firmę i stanowisko. Liczby MECARD są przybliżone, bo zależą od reguł zapisu: dwukropek w adresie strony poprzedziliśmy ukośnikiem, jak każe DoCoMo, ale numer zapisaliśmy z „+48”, choć specyfikacja dopuszcza w nim tylko cyfry, # i \* (NTT DOCOMO, archiwum z 2013 r.).
Haczyk jest w polach. Specyfikacja DoCoMo dla telefonów i-mode wymienia m.in. imię i nazwisko, telefon, e-mail, notatkę, datę urodzenia, adres, stronę i pseudonim — nie ma w niej firmy ani stanowiska (NTT DOCOMO, archiwum z 2013 r.). ZXing czyta dodatkowo pole firmy ORG jako własne rozszerzenie: „Supported keys: N, SOUND, TEL, EMAIL, NOTE, ADR, BDAY, URL, plus ORG” (ZXing, AddressBookDoCoMoResultParser). Z firmą MECARD rośnie w naszym wyliczeniu do ok. 115 bajtów i 26 mm, ale stanowiska nie zapiszesz nigdzie. Jak MECARD obsługują aparaty iPhone'a i Androida, nie znaleźliśmy w dokumentacji. Traktuj go jako ciekawostkę, nie zalecenie; nasz generator robi vCard.
Zdjęcie, adres, LinkedIn — czego nie wkładać do kodu
Do kodu QR na wizytówce wkładasz tylko to, czego ktoś użyje z kontaktu, bo każde pole kosztuje milimetry. Najdrożej wychodzi zdjęcie.
vCard 3.0 pozwala osadzić zdjęcie w polu PHOTO jako obraz zakodowany w base64 (RFC 2426, §3.1.4). Sprawdziliśmy, co to znaczy dla kodu. Zwykłe zdjęcie JPEG 96 × 96 pikseli ma 5 186 bajtów, a po zakodowaniu w vCard razem z resztą pól wizytówka rośnie do 7 456 bajtów. Biblioteka qrcode odmawia wtedy utworzenia kodu na każdym poziomie korekcji: danych jest za dużo, żeby zmieściły się w jakimkolwiek kodzie QR. Nawet obrazek w jednym kolorze, którego JPEG ma 317 bajtów, robi z wizytówki kod wersji 28, 129 × 129 modułów, który przy poziomie H potrzebuje 55 mm — zajmuje cały krótszy bok karty. To nasze wyliczenie z 14.10.2026; zdjęcie zostaw na stronie, do której prowadzi link.
Adres, drugi telefon i profil w LinkedIn kosztują mniej, ale też sporo. Pełna vCard z tymi trzema polami ma 411 bajtów, o 179 więcej niż typowa, i potrzebuje 45 mm przy poziomie H — w naszym wyliczeniu cztery piąte krótszego boku. Profil społecznościowy ma jeszcze jeden kłopot: pola zaczynające się od X-, jak X-SOCIALPROFILE, RFC 6350 rezerwuje do „experimental use”, więc nie są częścią standardu (RFC 6350, §3.3). Nie licz na to, że każdy program kontaktów je zapisze.
Dlatego formularz typu „Wizytówka” w naszym generatorze ma siedem pól: imię (jedyne wymagane), nazwisko, stanowisko, firmę, telefon, e-mail i stronę WWW. Adresu, drugiego telefonu, profili ani zdjęcia nie ma. Z tymi polami kod przestałby mieścić się na karcie w rozsądnym rozmiarze. Jeśli klient ma do Ciebie trafić, zamiast adresu w vCard daj na odwrocie drugi kod z linkiem do miejsca w Mapach Google — jak taki link zrobić i ile miejsca zajmuje kod, piszemy w tekście jak wysłać lokalizację z Google Maps.
Link w kodzie: co ogranicza plan darmowy na wydrukowanej wizytówce
Link w kodzie jest tak trwały jak adres, na który prowadzi, a krótki link z darmowego planu ma ograniczenia, które warto znać przed drukiem. W DVN Links kod krótkiego linku zawiera adres krótkiego linku, np. https://qrln.pl/aB3xK9, a cel możesz zmienić w panelu po wydruku. Jak działa krótki link i przekierowanie, opisujemy w tekście o rodzajach kodów QR.
Ograniczenia są w planie darmowym. Krótki link utworzony na planie darmowym nie wygasa, ale kod QR ma logo DVN i nie da się go wyłączyć. Karta leży w czyimś portfelu miesiącami i przez cały ten czas kod prowadzi na Twoją stronę — z logo na wydruku. Plan darmowy ma też limit 1 000 kliknięć miesięcznie na całe konto; po jego wyczerpaniu linki działają dalej, a kliknięcia ponad limit są ukryte w statystykach. W planach płatnych kod jest bez logo, a datę wygaśnięcia ustawiasz sam albo wcale. Te wartości pochodzą z naszej konfiguracji planów, stan na 14.10.2026; aktualny zakres planów znajdziesz w cenniku.
Wydrukowana wizytówka i krótki link
oś 120 dni od druku, trzy warianty kodu
Źródło: konfiguracja planów DVN Links, 14.10.2026
Opis figury
Oś czasu od dnia druku wizytówek, w trzech torach. Krótki link, plan darmowy, kod z logo DVN: działa, dopóki działa link i serwis, w dniach 0–120. Krótki link, plan płatny, bez daty, jeśli jej nie ustawisz: działa, dopóki działa link i serwis, w dniach 0–120. vCard w kodzie, dane wydrukowane w kodzie: nic nie wygasa, ale nowy numer oznacza nowy druk, w dniach 0–120. Plan darmowy ma limit 1000 kliknięć miesięcznie na konto; własną datę ważności ustawisz od Startera. Limity planów DVN Links, stan na 14.10.2026.
Na wizytówkę masz więc dwie bezpieczne drogi z linkiem. Pierwsza: zakoduj wprost adres własnej strony kontaktowej, np. podstrony „Kontakt” w serwisie firmy. Taki kod działa, dopóki działa Twoja domena, i nie zależy od żadnego skracacza. Każdy znak adresu powiększa kod tak samo jak pole vCard, więc wybierz krótki adres, bez parametrów. Druga droga: krótki link, najlepiej na planie płatnym bez logo DVN na kodzie, który pozwala zmienić cel, gdy przeniesiesz stronę.
Każdy kod z linkiem przez cudzy serwer działa tak długo, jak ten serwer go obsługuje. Uniqode, jeden z dostawców kodów dynamicznych, pisze to wprost: „The code stays active as long as your Uniqode subscription is active” (Uniqode). Przed drukiem sprawdź, co stanie się z kodem, gdy przestaniesz płacić. vCard w kodzie tego ryzyka nie ma.
Jak zrobić wizytówkę z kodem QR w generatorze
Wizytówkę z kodem QR zrobisz w generatorze QR DVN Links bez zakładania konta. Wybierz typ „Wizytówka” i wypełnij pola. Wymagane jest tylko imię; resztę wpisz pod warunkiem, że ktoś jej użyje. Stanowisko i firma pomagają odnaleźć kontakt po miesiącu, ale razem kosztują 52 bajty; jeśli i tak drukujesz je na karcie, możesz je w kodzie pominąć. Jeśli kod ma być mały, zostaw imię, nazwisko, telefon i e-mail.
Generator pokaże podgląd z logo w środku i pod formularzem przypomni, że to kod statyczny. Statyczny oznacza tu dwie rzeczy: kod nie wygasa i nie zależy od naszego serwera, ale też nie liczy skanów i nie da się w nim zmienić danych po druku. Pobierz plik PNG i umieść kod na projekcie karty w rozmiarze nie mniejszym niż ten z wykresu dla Twoich pól.
Przed zamówieniem nakładu zrób wydruk próbny w docelowym rozmiarze, na docelowym papierze, i zeskanuj go dwoma telefonami. Sprawdź trzy rzeczy: czy kod czyta się z odległości, z której ktoś naturalnie trzyma kartę, czy telefon proponuje zapis kontaktu i czy polskie litery są poprawne. Jak przygotować plik do druku i co zrobić, gdy kod się nie skanuje, opisujemy w tekście Nie mogę zeskanować kodu QR.
Jeśli wybrałeś wariant z linkiem, w generatorze użyj typu „Strona WWW” i wklej adres swojej strony kontaktowej, albo załóż konto i skróć link — wtedy kod pobierzesz z panelu, przy linku.
Co poradniki mówią źle o kodach QR na wizytówkach
Większość poradników o wizytówkach z kodem QR pomija to, że rozmiar zależy od treści, i miesza dane w kodzie z linkiem. Kilka twierdzeń z czołowych wyników wyszukiwania, każde z poprawką.
„Kod QR bez względu na długość lub rozmiar danych” (QR TIGER). To prawda tylko dla kodu z linkiem, w którym dane leżą na serwerze. W kodzie vCard każde pole dokłada bajty, a ze zdjęciem kod w ogóle nie powstaje.
„Nie musi mieć określonego rozmiaru ani orientacji” (QR TIGER). Rozmiar ma znaczenie, bo zależy od treści: typowa vCard na poziomie H potrzebuje 36 mm, żeby moduł osiągnął minimum GS1, krótki link — 15 mm.
Kody vCard „są dynamiczne z natury” (QR TIGER, FAQ). Odwrotnie: vCard to dane zapisane w kodzie, więc kod jest statyczny z definicji. Dynamiczny jest kod z linkiem, który serwis przekierowuje na stronę z danymi.
Od 2 × 2 do 3 × 3 cm i „level L is perfect for vCard QR Codes” (Uniqode). Na poziomie L typowa vCard w 2 cm ma moduł 0,33 mm, poniżej minimum GS1; dopiero od 2,5 cm wychodzi 0,41 mm. L naprawia też najmniej uszkodzeń, a nasz darmowy generator, który zawsze dokłada logo, koduje na H.
Przykładowa vCard 3.0 z parametrem N;CHARSET=UTF-8: (QuickChart). RFC 2426 usunął parametr CHARSET z treści vCard: „The [VCARD] CHARSET type parameter has been eliminated” (RFC 2426, §5).
I statystyka, która krąży po poradnikach: 88% wizytówek wyrzucanych w pierwszym tygodniu, przypisywana firmie Adobe bez linku do badania (QR TIGER). Źródła pierwotnego nie znaleźliśmy. Drugi tekst tego samego dostawcy wylicza 88 procent z 8 miliardów kart wyrzucanych w tydzień na 10 miliardów drukowanych rocznie (QR TIGER) — a 8 z 10 to 80, nie 88 procent, i tydzień miesza się tu z rokiem. Nie opieraj na niej decyzji.
Wizytówka z kodem QR — najczęstsze pytania
Zależy od treści. Na poziomie H krótki link potrzebuje co najmniej 15 mm, vCard z imieniem, nazwiskiem i telefonem 26 mm, a z siedmioma polami generatora 36 mm — przy module 0,396 mm według GS1, ze strefą ciszy. To nasze wyliczenie; zawsze sprawdź wydruk próbny.
Dane są zapisane w samym kodzie, więc do ich odczytu nie jest potrzebny żaden serwer. Czy aparat w Twoim telefonie zaproponuje zapis kontaktu bez połączenia, producenci nie dokumentują — sprawdź to na iPhonie i Androidzie w trybie samolotowym.
W kodzie vCard nie: nowy numer oznacza nowy kod i nowy druk. W kodzie z linkiem zmieniasz dane na stronie, a przy krótkim linku możesz też zmienić cel w panelu. Pamiętaj, że na planie darmowym kod ma logo DVN, a konto 1 000 kliknięć miesięcznie.
Nasz generator robi 3.0, bo zakładamy, że tę wersję bez specjalnej obsługi czytają popularne programy kontaktów. Wersja 4.0 jest nowsza i wymaga UTF-8, ale twierdzeń, że gorzej działa na telefonach, nie potwierdziliśmy w żadnym źródle. Jeśli robisz kod gdzie indziej, zeskanuj go na kilku telefonach przed drukiem.
Zrób kod z wizytówką w generatorze
Wpisz tylko pola, których ktoś naprawdę użyje — każde kosztuje milimetry na karcie. Jeśli wolisz link w kodzie, na wydruk wybierz plan, w którym kod jest bez logo DVN.