QR menu dla restauracji: strona, PDF czy krótki link — i co z cennikiem

QR menu to kod na stoliku, ladzie albo przy wejściu, który po zeskanowaniu otwiera kartę lokalu w telefonie gościa. Sam kod zrobisz w generatorze kodów QR bez zakładania konta. Przed drukiem warto jednak podjąć dwie decyzje, o których dostawcy menu cyfrowych zwykle nie mówią. Pierwsza: co kryje się pod kodem — strona, plik PDF czy krótki link — bo od tego zależy, czy po zmianie cen wystarczy podmienić treść, czy trzeba drukować nowe naklejki na wszystkie stoliki. Druga: czy kod może zastąpić papierową kartę. Polski przepis o cenach w gastronomii mówi o cennikach przed zamówieniem i cenniku wywieszonym, a o formie elektronicznej milczy. Dlatego w tym tekście QR menu traktujemy jako dodatek do karty, a nie jej zamiennik.

QR menu a przepisy: czy kod może zastąpić kartę

Zasady pokazywania cen w lokalach gastronomicznych opisuje § 9 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. 2022 poz. 2776). Rozporządzenie obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. i zastąpiło wcześniejsze z 2015 r., które wciąż cytuje część poradników. Przepis wymaga trzech rzeczy:

• Cennik z nazwą i ilością. Lokal pokazuje ceny potraw i napojów w cenniku, który zawiera pełną nazwę potrawy, pod którą jest sprzedawana, oraz ilość, do której odnosi się cena.
• Wystarczająca liczba cenników przed zamówieniem. Lokal „zapewnia konsumentom wystarczającą liczbę cenników oferowanych potraw, wyrobów i napojów oraz udostępnia je przed przyjęciem zamówienia”.
• Cennik wywieszony. Lokal „wywiesza cenniki w miejscu ogólnodostępnym wewnątrz lub na zewnątrz lokalu gastronomicznego”.

Czy menu otwierane kodem QR jest „cennikiem udostępnionym przed zamówieniem”? Przepis dla gastronomii o formie elektronicznej nie mówi ani słowa — ani jej nie dopuszcza, ani nie zakazuje. Ciekawe jest porównanie z § 11 tego samego rozporządzenia: przy usługach wykonywanych wyłącznie u konsumenta cennik przedstawia się „w formie pisemnej lub elektronicznej”. Tam prawodawca formę elektroniczną wymienił, w § 9 — nie. W części ogólnej (§ 3) rozporządzenie dopuszcza też wywieszkę z ceną, która „może mieć formę wyświetlacza elektronicznego” — ale to ekran w lokalu, widoczny dla wszystkich, a nie menu w telefonie gościa. Nie znaleźliśmy stanowiska Inspekcji Handlowej ani UOKiK, które rozstrzygałoby, czy samo menu w telefonie wystarczy. W naszej ocenie obowiązku wywieszenia cennika w miejscu ogólnodostępnym kod QR nie spełnia, bo menu w telefonie nie wisi nigdzie.

Stąd nasza rada, która nie wymaga rozstrzygania sporu: kod QR jako dodatek, karta i wywieszony cennik jako podstawa. Kod na stoliku obok karty przydaje się gościom, którzy wolą przeglądać menu w telefonie, powiększyć czcionkę albo zobaczyć zdjęcia. Gość bez telefonu, z rozładowaną baterią albo bez zasięgu dostaje kartę. A cennik przy wejściu wisi niezależnie od kodów.

To nie jest teoria. Za niewykonanie obowiązków informowania o cenach wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może nałożyć karę do 20 000 zł, a przy co najmniej trzech naruszeniach w ciągu 12 miesięcy — do 40 000 zł (ustawa o informowaniu o cenach towarów i usług, art. 6). Inspekcja regularnie kontroluje lokale gastronomiczne, a najwięcej wykrywanych nieprawidłowości dotyczy cenników.

W wynikach opublikowanych w czerwcu 2025 r. Inspekcja sprawdziła 626 lokali i w 75% znalazła nieprawidłowości — najwięcej w uwidacznianiu cen: brak cennika i ilości potrawy lub napoju (UOKiK, „W barze, knajpie, restauracji”). W pierwszym półroczu 2026 r. inspektorzy weszli do 317 lokali, a nieprawidłowości miało 80% z nich; w 60% przypadków brakowało informacji o ilości potraw lub napojów albo w ogóle nie było cennika (UOKiK, „Ile i za co? Gastronomia na widelcu”). QR menu tych problemów nie rozwiązuje samo z siebie — ale dobrze zrobione może pomóc: w menu pod kodem łatwo dopisać ilości przy każdej pozycji i zmieniać ceny tak, żeby zawsze zgadzały się z kartą.

Strona www, PDF czy krótki link: co zakodować

Kod QR zawiera adres. To, jaki adres wybierzesz, decyduje o dwóch rzeczach: jak menu wygląda w telefonie i co się stanie, kiedy je zmienisz. Są trzy typowe rozwiązania.

Strona menu na Twojej stronie internetowej — na przykład twojlokal.pl/menu. To rozwiązanie, które polecamy najczęściej. Strona dopasowuje się do ekranu telefonu, więc gość nie musi powiększać tekstu. A przede wszystkim adres zostaje ten sam, kiedy zmieniasz treść: podnosisz ceny, dodajesz danie sezonowe, usuwasz to, czego zabrakło — kod na stoliku dalej prowadzi do aktualnej wersji. Kod z takim adresem jest statyczny i darmowy: nie wygasa, nie ma limitów i nie zależy od żadnej usługi pośredniej. Warunek jest jeden: masz stronę, na której możesz sam edytować podstronę z menu.

Plik PDF — najprostszy start, bo kartę i tak masz w pliku do druku. Ma jednak dwie wady. Pierwsza: PDF ma stały układ strony do druku, więc w telefonie trzeba go powiększać i przesuwać. Druga, ważniejsza: nowy plik zwykle ma nowy adres. Jeśli wgrywasz nową kartę na swoją stronę jako nowy plik, trafia ona pod inną nazwę albo inną ścieżkę — a stary kod dalej otwiera starą kartę ze starymi cenami albo prowadzi do strony błędu, jeśli stary plik usuniesz. Wtedy każda zmiana cen oznacza nowy kod i nowy wydruk na każdy stolik.

Wyjątkiem może być Dysk Google. Plik udostępniony opcją „Każda osoba mająca link” otworzy się bez logowania na konto Google (pomoc Dysku Google, udostępnianie), a funkcja „Zarządzaj wersjami” pozwala wgrać nową wersję do tego samego pliku zamiast tworzyć nowy (pomoc Dysku Google, wersje plików). Pomoc nie mówi wprost, że link po podmianie zostaje ten sam, dlatego po każdej podmianie zeskanuj kod i sprawdź, co się otwiera. Pamiętaj też, że stare wersje mogą zostać usunięte po 30 dniach — to dobrze, bo gość nie trafi na stare ceny, ale nie traktuj Dysku jako archiwum kart. Kod do dowolnego pliku — cennika, instrukcji, zdjęcia — i to, co się z nim dzieje po podmianie, opisujemy w tekście kod QR do PDF.

Krótki link — kod zawiera adres w naszej domenie, który przekierowuje na menu. Cel przekierowania zmieniasz w panelu: dziś PDF z kartą jesienną, za miesiąc PDF z kartą świąteczną albo nowa strona. Kod na stoliku się nie zmienia. To dobre rozwiązanie, jeśli menu żyje w plikach PDF, które co sezon mają nową nazwę, albo jeśli nie masz własnej strony. W planach płatnych (od Startera) PDF z kartą możesz też wgrać prosto do nas: krótki link i kod prowadzą wtedy do pliku, a nową kartę podmieniasz przyciskiem „Zamień plik” — link i wydrukowany kod zostają te same. Przyjmujemy PDF-y i zdjęcia (JPG, PNG, WEBP) do 25 MB na plik; Starter mieści 5 plików, razem do 50 MB. Krótki link ma też drugą zaletę: każde zeskanowanie zapisuje się jako kliknięcie, więc widzisz, ilu gości faktycznie otwiera menu w telefonie. Ma też ważne ograniczenie dotyczące planu darmowego, które opisujemy w następnej sekcji.

Ogólnie o różnicy między kodem statycznym a kodem z krótkim linkiem piszemy w przewodniku jak zrobić kod QR.

Zmiana menu i cen bez nowych naklejek

Kod na stoliku zostaje na miesiące, a menu się zmienia: sezon, ceny dostawców, nowe danie, koniec promocji. Zanim wydrukujesz kod na wszystkie stoliki, sprawdź, co stanie się przy pierwszej zmianie karty.

Najważniejszy wiersz to ostatni. Na planie darmowym krótki link wygasa po 30 dniach od utworzenia i tego terminu nie da się zmienić. Po wygaśnięciu kod na stoliku prowadzi na naszą stronę „Link wygasł”, a nie do menu. Darmowy krótki link nadaje się do testu albo do kodu na jednorazowe wydarzenie, ale nie na stoliki. Do kodu, który ma działać miesiącami, potrzebny jest plan płatny — tam linki nie wygasają. Szczegóły planów są w cenniku.

Jeśli nie chcesz płacić za krótki link, rozwiązaniem bez wygasania jest kod ze stroną /menu na Twojej stronie internetowej. Kosztuje tylko tyle, co sama strona, a zmiana cen nie wymaga nowego kodu.

Osobna sytuacja to zmiana adresu samej strony — na przykład przy przeprowadzce na nową stronę internetową albo nową domenę. Wtedy wszystkie wydrukowane kody ze starym adresem /menu przestaną działać, chyba że ustawisz na starej stronie przekierowanie ze starego adresu na nowy. Poproś o to osobę, która robi nową stronę, zanim wyłączy starą — to zwykle niewielka zmiana w konfiguracji strony, a ratuje wszystkie kartoniki na stolikach. Przed przeprowadzką zeskanuj jeden ze starych kodów i sprawdź po zmianie, czy dalej otwiera menu.

Dwie rzeczy, które warto wiedzieć o krótkim linku w planie płatnym:

• Limit kliknięć jest miękki. Każdy plan ma miesięczny limit kliknięć, ale po jego przekroczeniu link dalej przekierowuje do menu — gość przy stoliku nic nie zauważy. Kliknięcia ponad limit są zapisywane, a w statystykach widać je po zmianie planu na wyższy. Boty nie zużywają limitu. (Na planie darmowym, przy ruchu czterokrotnie wyższym niż limit, gość zobaczyłby najpierw stronę pośrednią z przyciskiem „Przejdź dalej” — kolejny powód, żeby nie stawiać darmowego linku na stolikach.)
• Statystyki pokażą, czy goście w ogóle używają kodu. Każde kliknięcie zapisuje się z krajem, urządzeniem i przeglądarką. Jeśli zrobisz osobne krótkie linki dla kodu na stoliku i kodu przy wejściu, zobaczysz, który jest skanowany. Statystyki nie pokażą natomiast, czy gość coś zamówił — to tylko otwarcia menu.

Jak zrobić QR menu krok po kroku

1. Przygotuj menu pod stałym adresem. Najlepiej podstrona /menu na Twojej stronie. Jeśli menu ma być w PDF-ie, zdecyduj, czy zakodujesz adres pliku, czy krótki link do niego albo do pliku wgranego do nas (sekcja wyżej).
2. Sprawdź menu w telefonie. Otwórz adres na telefonie, nie na komputerze. Czy tekst da się przeczytać bez powiększania? Czy przy każdej pozycji jest ilość i cena, tak jak w karcie?
3. Zrób kod w generatorze. Otwórz generator kodów QR, wybierz typ „Strona WWW”, wklej adres menu albo krótkiego linku i pobierz plik PNG o szerokości 1000 pikseli. Darmowy generator dodaje na środku nasze logo i koduje kod na najwyższym poziomie korekcji błędów (H), żeby dało się go odczytać mimo zakrytego środka.
4. Zaprojektuj kartonik albo naklejkę. Kod, nad nim jedno zdanie: „Menu w telefonie — zeskanuj aparatem”, pod nim adres menu tekstem dla tych, którzy wolą go wpisać.
5. Wydrukuj próbę i zeskanuj ją przy stoliku. Dwoma różnymi telefonami, w świetle, jakie jest w sali wieczorem. Dopiero potem drukuj na wszystkie stoliki.
6. Zapisz, co jest w kodzie. W jednym miejscu — choćby w notatce w telefonie — zapisz adres zakodowany w kodach, datę druku i, jeśli to krótki link, na jakim koncie jest. Za rok, przy zmianie strony albo pracownika, ta notatka oszczędzi zgadywania, dokąd prowadzą kody na stolikach.

Jak duży kod i gdzie go postawić

Adres menu jest zwykle krótki, więc i kod jest rzadki — ma niewiele modułów, czyli kwadracików, i dobrze znosi mały wydruk. Policzyliśmy to dla czterech typowych adresów na bibliotece, której używa nasz generator, przy poziomie H (darmowy generator z logo) i minimalnym module 0,396 mm. Taką wartość dla kodów QR skanowanych telefonem podaje norma GS1 dla opakowań — więcej o niej w tekście o tym, dlaczego kodu QR nie da się zeskanować.

Żaden z tych adresów nie wymaga więcej niż 2,5 cm. To minimum dla kodu skanowanego z bliska — a kod na stoliku skanuje się właśnie z odległości wyciągniętej ręki. Kod o boku 3–4 cm daje duży zapas, mieści się na kartoniku obok przypraw i nie dominuje nad stołem. Kod przy wejściu albo na witrynie, skanowany z chodnika, musi być proporcjonalnie większy; wzór na rozmiar zależny od odległości opisaliśmy w tekście o kodach, których nie da się zeskanować.

Gdzie postawić kod:

• Na stoliku, obok karty. Stojak, kartonik albo naklejka na blacie. Na blacie, który się wyciera, naklejka powinna być laminowana — zabrudzony albo porysowany kod czyta się gorzej.
• Przy wejściu i na witrynie. Obok wywieszonego cennika, dla przechodniów, którzy chcą zajrzeć do karty, zanim wejdą. Tu kod uzupełnia wywieszony cennik, którego wymaga przepis.
• Na wynos i w dostawie. Na ulotce dołączonej do zamówienia albo na torbie — kod do menu z numerem telefonu do zamówień.

Na stoliku często stoją też inne kody: do sieci Wi-Fi dla gości i do wystawienia opinii. Każdy kod zawiera jedną treść, więc to zawsze osobne kody — z czytelnymi podpisami, żeby gość wiedział, który skanuje. Jak zrobić kod do sieci gości, piszemy w tekście o kodzie QR WiFi, a jak zrobić link do opinii w Google — w tekście o linku do opinii Google.

Co powinno być w menu pod kodem

Menu pod kodem to ta sama karta, tylko w telefonie. Powinno mieć to samo, czego przepis wymaga od cennika: pełne nazwy potraw, ilości, do których odnoszą się ceny, i same ceny — zgodne z kartą papierową i z tym, co nabija kasa. Rozbieżność między menu w telefonie a kartą na stoliku to dokładnie ten rodzaj problemu, który inspektorzy wpisują do protokołów.

Do tego kilka rzeczy, które ułatwiają gościom życie:

• Opłata serwisowa i dodatki. Jeśli doliczasz opłatę serwisową albo za opakowanie, napisz to w menu wyraźnie, nie drobnym drukiem na końcu.
• Alergeny. Prawo UE wymaga informacji o alergenach także przy jedzeniu sprzedawanym bez opakowania, a sposób jej podania mogą określić przepisy krajowe (rozporządzenie (UE) 1169/2011, art. 44). Menu w telefonie to dobre miejsce, żeby je pokazać przy daniach, ale sprawdź, czego co do formy wymagają przepisy krajowe.
• Czytelność. Duża czcionka, kontrast, bez pobierania aplikacji i bez okien z prośbą o zgodę zasłaniających całe menu.
• Data aktualizacji. Jedno zdanie „menu aktualne od…” na dole strony pomaga obsłudze i gościom.

Kto nie zeskanuje kodu i co wtedy

QR menu wygodne jest dla większości gości, ale nie dla wszystkich. Część osób nie ma przy sobie telefonu albo ma rozładowaną baterię. Część nie potrafi albo nie chce skanować kodów — nie każdy wie, że wystarczy aparat. Część ma słaby zasięg w sali, szczególnie w piwnicach i lokalach z grubymi murami. A dla osoby, która słabo widzi, mały tekst w PDF-ie na ekranie telefonu bywa trudniejszy niż duża karta w ręku.

Dlatego przy QR menu sprawdzają się trzy zasady:

• Karta na prośbę, bez tłumaczenia się. Obsługa podaje kartę każdemu, kto o nią poprosi, a najlepiej proponuje ją sama. Kod jest dla tych, którzy wolą telefon.
• Menu jako strona, nie tylko PDF. Tekst na stronie internetowej można powiększyć w telefonie, a czytnik ekranu przeczyta go na głos. Z PDF-em przygotowanym do druku bywa z tym różnie.
• Wi-Fi dla gości obok. Jeśli w sali jest słaby zasięg, kod do sieci gości na tym samym kartoniku rozwiązuje problem — ale to osobny kod z osobnym podpisem.

Jeszcze jedno: gość, który zeskanował kod, nie powinien trafić na stronę, która każe mu się zalogować, pobrać aplikację albo podać adres e-mail, zanim zobaczy ceny. Kod do menu ma otwierać menu.

Najczęstsze pytania