Poradniki

Sunrise 2027: kod QR od GS1 na opakowaniu i przy kasie

Sunrise 2027 to cel GS1, nie przepis — do końca 2027 kasy mają czytać numer GTIN także z kodów 2D. Czym jest GS1 Digital Link, czy EAN zniknie i ile miejsca zajmie kod QR.

Sunrise 2027 to nazwa, pod którą handel opisuje cel organizacji GS1: do końca 2027 roku kasy w sklepach na całym świecie mają umieć odczytać numer produktu (GTIN) nie tylko z kodu kreskowego EAN, ale też z kodów dwuwymiarowych — kodu QR w składni GS1 Digital Link albo GS1 DataMatrix. To cel branży, a nie przepis, i nie oznacza, że EAN zniknie z opakowań. Poniżej: co dokładnie zapisano w wytycznych GS1, jak wygląda adres GS1 Digital Link, czym różni się od zwykłego kodu QR z linkiem, ile miejsca taki kod zajmie na etykiecie (z naszym wyliczeniem dla siedmiu wariantów adresu) i co mały producent w Polsce może zrobić już teraz.

Sunrise 2027 — co to jest i kogo dotyczy

Sunrise 2027 to dobrowolny cel GS1 dla kas, a nie obowiązek prawny dla producentów. W wytycznych GS1 o kodach 2D w handlu detalicznym cel nazywa się „Ambition 2027” i brzmi tak: kasy na świecie mają do końca 2027 roku umieć odczytać i przetworzyć GTIN zarówno z istniejących kodów liniowych, jak i z kodów 2D. GS1 dodaje, że wymaga to aktualizacji oprogramowania, a czasem wymiany skanera, jeśli ten nie jest skanerem obrazowym (GS1, 2D Barcodes at Retail Point-of-Sale Implementation Guideline 1.1.0, §1.2, ratyfikowane w grudniu 2025, odczyt 20.10.2026).

Minimum, jakie kasa ma spełnić, jest skromne. Wytyczne opisują kilka trybów pracy oprogramowania kasowego i zaznaczają: „The minimum requirement for the Ambition 2027 is software Mode 1”. Tryb 1 to po prostu odczyt GTIN — kasa piszczy raz, bierze numer produktu i nalicza cenę tak, jak przy EAN-13. Dodatkowe dane z kodu 2D (partia, data ważności) to wyższe tryby, które sklep może, ale nie musi obsłużyć.

GS1 US opisuje to samo prościej: Sunrise 2027 to „a global transition from 1D UPC barcodes to 2D barcodes, like QR codes”, czyli globalne przejście z kodów jednowymiarowych na dwuwymiarowe (GS1 US, Sunrise 2027, odczyt 19.10.2026). W Polsce GS1 Polska pisze po prostu o „kodach QR od GS1”. Czym kody 1D różnią się od 2D, wyjaśniamy w tekście o kodzie kreskowym.

Kogo to dotyczy? Przede wszystkim sieci handlowych i dostawców systemów kasowych, bo to ich skanery mają się nauczyć nowych kodów. Producent nie ma terminu — ma decyzję: czy i kiedy dodać kod 2D. Numer, który ten kod zapisuje, to wciąż ten sam GTIN, który dziś stoi pod kreskami EAN — skąd go wziąć i jak jest zbudowany, opisujemy w tekście o numerze EAN.

Sunrise 2027: od standardu do kasy

Sunrise 2027: od standardu do kasy

daty z dokumentów GS1; „koniec 2027” to cel branży, nie przepis

Źródło: GS1, wytyczne 2D at Retail POS 1.1.0; GS1 Digital Link (ref.gs1.org, gs1.org), odczyt 20.10.2026

Opis figury

Oś czasu. Sierpień 2018: pierwsza ratyfikacja standardu GS1 Digital Link. Grudzień 2025: wytyczne GS1 o kodach 2D w handlu, wersja 1.1.0. Styczeń 2026: standard resolvera GS1 w wersji 1.2.0. Sierpień 2026: składnia URI GS1 Digital Link w wersji 1.7.0. Koniec 2027: cel, by kasy czytały GTIN z kodów 2D. Bez daty: EAN zostaje obok kodu 2D, dopóki 90 procent kas nie czyta kodów 2D.

Czy kod EAN zniknie?

Nie — według wytycznych GS1 kod kreskowy zostaje na opakowaniu co najmniej tak długo, aż 90% kas nauczy się czytać kody 2D (GS1, 2D in Retail 1.1.0). To najczęściej przekręcane miejsce tematu: w wynikach wyszukiwania łatwo trafić na zdania, że QR „zastąpi” kod kreskowy albo że sklepy „muszą” przyjmować kody 2D od konkretnej daty.

Wytyczne mówią co innego. Pierwszy cytat dotyczy progu: „Until 90% of POS scanning solutions are capable of using GS1 compliant POS 2D barcodes and at minimum capture the GTIN, any products using retail 2D barcodes on-pack will need to be accompanied by a POS linear barcode”. Po polsku: dopóki 90% rozwiązań kasowych nie odczyta kodów 2D zgodnych z GS1, produkt z kodem 2D musi mieć obok kod liniowy (wytyczne GS1 2D in Retail 1.1.0, odczyt 20.10.2026). Drugi cytat — z tego samego dokumentu — jest jeszcze mocniejszy: kody liniowe, takie jak EAN/UPC, „will not go away”, czyli nie znikną i będą współistnieć z kodami 2D tak długo, jak będą do czegoś potrzebne.

FAQ GS1 dodaje, że oryginalny kod kreskowy nie zniknie całkowicie do 2027 roku i że przez jakiś czas na opakowaniach będą oba kody. W tej samej odpowiedzi GS1 podaje, że pionierzy testują kody QR i GS1 DataMatrix w ponad 45 krajach, które odpowiadają za około 85% światowego PKB (GS1, How long will the transition to 2D barcodes take?, odczyt 19.10.2026). To dane GS1 o testach, nie o kasach, które już czytają kody 2D.

GS1 Polska formułuje to trochę inaczej: „W okresie przejściowym, czyli do końca 2027 roku oba rodzaje kodów będą współistnieć na opakowaniach” (GS1 Polska, Kody kreskowe wchodzą w nową erę!, odczyt 20.10.2026). Ta sama strona podkreśla, że to producent decyduje, czy na jego produktach pojawi się kod QR od GS1. Obie wersje da się pogodzić: EAN zostaje co najmniej do końca 2027, a według dokumentu GS1 globalnego — dopóki próg 90% kas nie zostanie osiągnięty. Żadne z tych źródeł nie podaje daty, od której można zdjąć EAN, więc nie podajemy jej i my.

Wniosek praktyczny: jeśli dziś projektujesz etykietę, EAN-13 zostaje na niej bez dyskusji. Kod 2D możesz dodać obok, nie zamiast.

GS1 Digital Link — kod QR z numerem GTIN w adresie

GS1 Digital Link to sposób zapisania numeru GTIN (i innych danych GS1) w zwykłym adresie internetowym, dzięki czemu jeden kod QR działa i przy kasie, i w telefonie. GS1 definiuje go jako ustandaryzowaną metodę kodowania identyfikatorów takich jak GTIN, razem z numerem partii, numerem seryjnym czy datą ważności (GS1, GS1 Digital Link, odczyt 20.10.2026). Wizja GS1 to jeden wielozadaniowy kod 2D na produkcie, którego używa i kasa, i klient sięgający po informacje o produkcie.

Adres w tej składni wygląda jak każdy inny link, ale ma stałą budowę. Weźmy przykład, którego GS1 używa w swoich wytycznych: https://example.com/01/09506000134352?17=301231 (wytyczne GS1 2D in Retail 1.1.0, Table 5-2).

  • Domena — dowolna. Standard mówi wprost, że adres GS1 Digital Link „can be constructed in any domain name”, czyli może stać na domenie producenta (GS1 Digital Link URI Syntax 1.7.0, ratyfikowane w sierpniu 2026, odczyt 19.10.2026).
  • /01/ i GTIN — liczba 01 to tak zwany identyfikator zastosowania (AI) oznaczający GTIN. Po nim zawsze 14 cyfr: numer EAN-13 dostaje z przodu zero. Standard: GTIN-8, GTIN-12 i GTIN-13 „SHALL be expressed as 14 digits”.
  • /10/ partia, /21/ numer seryjny — opcjonalne, ale kolejność jest stała. Standard dopuszcza /10/ABC123/21/12345XYZ, a odrzuca odwrotną kolejność.
  • ?17= data ważności — opcjonalna, w formacie RRMMDD, dopisana jako parametr zapytania.

Polska wersja tej zasady u GS1 Polska brzmi: „Numer GTIN będzie poprzedzony cyframi 01 np. www.nazwastrony.pl/01/05901234562065”. To też najprostszy test dla każdego, kto patrzy na kod na opakowaniu: jeśli po zeskanowaniu widzisz w adresie /01/ i czternaście cyfr, masz przed sobą kod QR od GS1. Jeśli widzisz zwykły adres strony albo krótki link — to zwykły kod QR.

Z czego składa się adres GS1 Digital Link

Z czego składa się adres GS1 Digital Link

przykład GS1: GTIN 09506000134352

Źródło: GS1 Digital Link URI Syntax 1.7.0; wytyczne GS1 2D in Retail 1.1.0, Table 5-2 (odczyt 20.10.2026)

Opis figury

Adres https://example.com/01/09506000134352/10/ABC123?17=301231 podzielony na części. https://example.com — domena producenta, dowolna. /01/09506000134352 — identyfikator 01 oznacza GTIN, zawsze 14 cyfr. /10/ABC123 — identyfikator 10 oznacza partię, opcjonalnie. ?17=301231 — identyfikator 17 oznacza datę ważności w formacie RRMMDD, opcjonalnie. Kasa ze skanerem 2D wyciąga GTIN z części /01/ i nalicza cenę jak z EAN-13. Telefon klienta otwiera adres, a resolver kieruje go na stronę.

Resolver: jeden kod dla kasy i dla klienta

Resolver to serwer pod domeną z adresu, który przyjmuje zeskanowany adres GS1 Digital Link i kieruje telefon na właściwą stronę. Bez niego adres https://twojadomena.pl/01/05901234562065 prowadziłby po prostu do strony błędu 404, bo żadna strona pod taką ścieżką nie istnieje. GS1 ma osobny standard dla resolverów zgodnych z GS1 — w momencie pisania w wersji 1.2.0 ze stycznia 2026 (GS1, GS1 Digital Link).

W najprostszym wariancie resolver to zwykłe przekierowanie: adres z /01/05901234562065 trafia na stronę produktu. W bardziej rozbudowanym różne typy linków (instrukcja, skład, certyfikaty) prowadzą na różne strony. GS1 podkreśla największą zaletę tego układu: treść cyfrową właściciel marki może aktualizować bez zmiany kodu QR na opakowaniu, więc nie trzeba przeprojektowywać etykiety, żeby podmienić promocję czy instrukcję.

To mechanizm każdego „dynamicznego” kodu QR: w kodzie stały adres, cel zmienia się na serwerze. Różnicę między kodem statycznym a takim, za którym zmieniasz cel, opisujemy w przewodniku jak zrobić kod QR. Specyfika GS1 Digital Link polega na tym, że stały adres zawiera dodatkowo GTIN, który przeczyta kasa.

Wytyczne GS1 opisują też ścieżkę przejścia dla marek, które już mają zwykły kod QR na opakowaniu. Przejście ze zwykłego adresu na adres w składni GS1 Digital Link nazywają „ideal starting point”: przekierowanie zaprowadzi skanującego w to samo miejsce, co dotychczasowy kod, ale nowy kod da się dodatkowo użyć przy kasie (wytyczne GS1 2D in Retail 1.1.0, §5.3.7).

„GS1 QR Code” i zwykły kod QR — trzy różne rzeczy

Pod hasłem „kod QR GS1” kryją się trzy różne zapisy, a przy kasie liczy się tylko taki, który niesie GTIN w formacie GS1. Warto je rozdzielić, zanim zamówisz projekt etykiety.

  1. Zwykły kod QR z adresem strony — na przykład https://twojafirma.pl/produkt albo krótki link. Telefon otworzy stronę, kasa nie wyciągnie z niego GTIN, bo go tam nie ma. To kod marketingowy, nie identyfikator produktu.
  2. QR z GS1 Digital Link — adres z /01/ i GTIN, jak w poprzedniej sekcji. Telefon otworzy stronę przez resolver, kasa odczyta GTIN. Specyfikacja GS1 wymienia go wśród opcji zgodnych z GS1 dla zwykłych produktów detalicznych: „GS1 DataMatrix, QR Code with GS1 Digital Link URI and Data Matrix with GS1 Digital Link URI are GS1 conformant options” (GS1 General Specifications 26.0, odczyt 19.10.2026).
  3. „GS1 QR Code” — osobny wariant z tej samej specyfikacji, w którym dane GS1 zapisane są w składni ciągu elementów z tak zwanym znakiem FNC1, a nie jako adres WWW. To podzbiór normy ISO/IEC 18004 i w handlu detalicznym nie jest wymieniony wśród opcji przytoczonych wyżej.

Dla małego producenta liczy się różnica między pierwszym a drugim. Zwykły kod QR z adresem strony może zostać na opakowaniu, ale nie jest „kodem QR od GS1” i nie przybliża Cię do Sunrise 2027.

Ile miejsca zajmie kod QR z GS1 Digital Link na opakowaniu

Kod QR z GTIN, partią i datą ważności mieści się w około 2 cm przy module zalecanym przez GS1 — pod warunkiem, że nie dokładasz logo. Rozmiar kodu QR zależy od liczby modułów (kwadracików), a ta od długości adresu i poziomu korekcji błędów. GS1 podaje wymiar pojedynczego modułu dla kodu QR z GS1 Digital Link na opakowaniu detalicznym: minimum 0,396 mm, docelowo 0,495 mm, maksimum 0,990 mm, a wokół kodu strefa ciszy szeroka na cztery moduły z każdej strony (GS1 General Specifications 26.0, Table 5-46, odczyt 19.10.2026). Specyfikacja zaznacza, że te wartości dotyczą odczytu telefonem z typowej odległości, a adres GS1 Digital Link ma być zapisany w formie nieskompresowanej.

Policzyliśmy wersję kodu QR i szerokość nadruku ze strefą ciszy dla siedmiu adresów — od krótkiego linku po pełny adres z GTIN, partią, numerem seryjnym i datą. Użyliśmy tej samej biblioteki qrcode, która rysuje kody w naszym generatorze, i GTIN z przykładu GS1 (09506000134352). Wzór: szerokość = (liczba modułów + 8) × moduł. To nasze wyliczenie, nie test druku.

Ile miejsca zajmie kod QR z GS1 Digital Link

Ile miejsca zajmie kod QR z GS1 Digital Link

szerokość ze strefą ciszy 4X przy module 0,495 mm, w mm; nasze wyliczenie

Źródło: GS1 General Specifications 26.0, Table 5-46; wersje kodu: biblioteka qrcode, nasz pomiar 20.10.2026

Opis figury

Wykres słupkowy szerokości nadruku przy module 0,495 mm, poziom M bez logo i poziom H z logo. Krótki link, 22 znaki: M 16,3 mm, wersja 2; H 18,3 mm, wersja 3. GTIN, 37 znaków: M 18,3 mm, v3; H 20,3 mm, v4. GTIN i data ważności, 47 znaków: M 18,3 mm, v3; H 22,3 mm, v5. GTIN i partia, 47 znaków: M 18,3, v3; H 22,3, v5. GTIN i numer seryjny, 52 znaki: M 18,3, v3; H 22,3, v5. GTIN, partia i data, 57 znaków: M 20,3 mm, v4; H 24,3 mm, v6. GTIN, partia, seria i data, 72 znaki: M 20,3, v4; H 24,3, v6. Przy minimum GS1 0,396 mm kody są o 20 procent mniejsze.

Co z tego wynika:

  • Sam GTIN (https://example.com/01/09506000134352, 37 znaków) to kod w wersji 3, czyli 29 × 29 modułów. Przy module docelowym GS1 zajmuje 18,3 mm, przy minimalnym 14,7 mm.
  • GTIN z datą ważności albo z partią (47 znaków) nadal mieści się w wersji 3 na poziomie korekcji M — ten sam rozmiar co sam GTIN.
  • GTIN, partia i data (57 znaków) przeskakują do wersji 4 (33 × 33 modułów): 20,3 mm przy module docelowym, 16,2 mm przy minimalnym. Dopisanie jeszcze numeru seryjnego (72 znaki) nie zmienia wersji.
  • Logo w środku kodu wymusza wyższy poziom korekcji błędów (H), który podnosi wersję o jeden lub dwa stopnie: pełny adres z partią i datą rośnie z 20,3 do 24,3 mm. O tym, jak logo wpływa na kod, piszemy osobno w tekście o kodzie QR z logo.

Wersja kodu zmienia się skokowo, więc kilka znaków różnicy w domenie zwykle nie ma znaczenia — dopiero kolejny element adresu przesuwa kod o stopień wyżej.

GS1 ma jeszcze jedno zalecenie, które ma wpływ na rozmiar. Idealny kod 2D według wytycznych ma kontrastowe moduły, „such as black and white”, równą siatkę kwadratowych modułów, nie jest przycięty i nie ma naruszonej korekcji błędów. Jeśli zmieniasz kod — logo, kolory — GS1 zaleca weryfikację każdego takiego kodu według normy ISO/IEC 15415 (wytyczne GS1 2D in Retail 1.1.0). Na opakowanie wybieraj więc kod czarno-biały, bez logo. Ogólne zasady wielkości druku i odległości skanowania opisujemy w tekście nie mogę zeskanować kodu QR.

Cyfrowy paszport produktu (ESPR) a kod QR

Cyfrowy paszport produktu to wymóg unijny wprowadzany grupa po grupie, a GS1 Digital Link jest jednym z możliwych sposobów, by do niego dotrzeć — nie wymogiem rozporządzenia. Te dwa tematy często pojawiają się razem, bo w obu chodzi o kod na produkcie, który prowadzi do danych.

Komisja Europejska opisuje cyfrowy paszport produktu (DPP) jako „digital container” na informacje o produktach, komponentach i materiałach. Podstawą prawną jest rozporządzenie w sprawie ekoprojektu (ESPR), (UE) 2024/1781 (Komisja Europejska, Digital Product Passport, odczyt 20.10.2026). W FAQ Komisja pisze wprost: „there is no general obligation for a product to have a DPP” — nie ma ogólnego obowiązku, a paszport wchodzi stopniowo, produkt po produkcie, przez akty delegowane (Komisja Europejska, DPP — FAQ, odczyt 20.10.2026).

Orientacyjny harmonogram aktów delegowanych na stronie Komisji: 2026 — żelazo i stal, 2027 — tekstylia, opony i aluminium, 2028 — meble, 2029 — materace i produkty ICT. Osobnym torem idą baterie: od 18 lutego 2027 paszport jest obowiązkowy dla niektórych ich rodzajów, w tym baterii do pojazdów elektrycznych i baterii przemysłowych. Komisja dodaje, że po przyjęciu aktu delegowanego firmy mają co najmniej 18 miesięcy okresu przejściowego.

Jak paszport łączy się z kodem? Sam tekst rozporządzenia ESPR mówi, że paszport ma być połączony przez „nośnik danych” z trwałym, unikalnym identyfikatorem produktu, a nośnik ma się fizycznie znaleźć na produkcie, opakowaniu albo w dokumentach, które mu towarzyszą (art. 10 ust. 1). Nośnik danych rozporządzenie definiuje jako „a linear barcode symbol, a two-dimensional symbol or other automatic identification data capture medium that can be read by a device” (art. 2 pkt 29). Załącznik III wymienia wśród danych, które akt delegowany może wymagać, numer GTIN według ISO/IEC 15459-6 „or equivalent” (rozporządzenie (UE) 2024/1781, Dz.U. L 2024/1781, tekst angielski z repozytorium Urzędu Publikacji UE, odczyt 20.10.2026).

Czyli: rozporządzenie nie nazywa ani kodu QR, ani GS1 Digital Link. Które nośniki są dopuszczalne dla danej grupy produktów, określi jej akt delegowany (art. 9 ust. 2 lit. b). Kod QR z GS1 Digital Link może być jednym z nich, ale to zależy od aktu dla Twojej branży. Jeśli sprzedajesz tekstylia, meble czy elektronikę, obserwuj akty delegowane dla swojej grupy.

Co ma zrobić mały producent w Polsce

Najrozsądniejsza kolejność dla małej firmy: GTIN zostaje, EAN zostaje, a kod QR w składni GS1 Digital Link dodajesz przy najbliższej zmianie etykiety — i sprawdzasz wydruk. Cztery kroki:

  1. Numer GTIN z GS1 Polska zostaje podstawą. Ten sam numer siedzi pod kreskami EAN-13 i w części /01/ kodu QR od GS1. Bez GTIN nie ma kodu od GS1 — jeśli jeszcze go nie masz, zacznij od tekstu o numerze EAN.
  2. EAN-13 zostaje na opakowaniu przez cały okres przejściowy — kiedy on się kończy, opisujemy w sekcji „Czy kod EAN zniknie?”. Kod 2D stawiasz obok.
  3. Jeśli dodajesz kod QR, zapisz w nim adres w składni GS1 Digital Link na domenie producenta i ustaw na serwerze przekierowanie z tej ścieżki na stronę produktu (albo skorzystaj z resolvera). Jeśli masz już zwykły kod QR do strony, to jest właśnie przejście, które GS1 opisuje jako dobry punkt startu.
  4. Zrób wydruk próbny i zweryfikuj kod. Zeskanuj go kilkoma telefonami, sprawdź, czy adres zawiera /01/ i właściwy GTIN i czy przekierowanie działa. Jeśli kod ma logo albo kolory, GS1 zaleca weryfikację według ISO/IEC 15415.
Co masz na opakowaniu i co z tym zrobić

Co masz na opakowaniu i co z tym zrobić

wg wytycznych GS1: EAN zostaje obok kodu 2D, dopóki 90% kas nie czyta 2D

Źródło: GS1, wytyczne 2D in Retail 1.1.0 (§1.2, Table 5-2); GS1 Polska; kod DVN Links, 20.10.2026

Opis figury

Tabela czterech sytuacji. Tylko EAN-13: brak kodu QR; nic na teraz, kod 2D to wybór producenta; EAN zostaje. EAN i zwykły kod QR z adresem strony: kasa nie odczyta GTIN z kodu QR; przy nowym projekcie etykiety użyj adresu w składni Digital Link; EAN zostaje. EAN i kod QR z krótkim linkiem: kasa nie odczyta GTIN, bo w adresie nie ma /01/; krótki link zostaw do reklam, nie na kasę; EAN zostaje. EAN i kod QR z GS1 Digital Link: kasa odczyta GTIN, gdy czyta kody 2D; wydruk próbny, weryfikacja, adres musi działać; EAN zostaje.

Czego nie robić: nie zdejmuj EAN, bo kod 2D „już jest”. Nie drukuj krótkiego linku jako kodu QR od GS1 — nie ma w nim /01/ i GTIN. Nie zmieniaj kolejności: /10/ stoi przed /21/.

Jak pomoże DVN Links, a czego nie zrobi. W generatorze kodów kreskowych narysujesz EAN-13 ze swojego numeru — generator sprawdzi cyfrę kontrolną, a plik PNG pobierzesz za darmo, bez konta. Pliki SVG i PDF do drukarni, z wymiarami w milimetrach, są w planach od Startera (cennik, ceny netto + VAT). Który plik oddać drukarni, opisujemy w tekście kod QR SVG, PDF czy PNG. W generatorze kodów QR typ URL zakoduje adres w składni GS1 Digital Link jako zwykły kod statyczny — tak, jak go wpiszesz.

Uczciwie o ograniczeniach. Generator QR nie sprawdza składni GS1 Digital Link ani cyfry kontrolnej GTIN w adresie — literówka przejdzie bez ostrzeżenia, więc wydruk próbny jest konieczny. Nie prowadzimy resolvera GS1 — przekierowanie ze ścieżki /01/… ustawiasz na swoim serwerze. Generator nie rysuje GS1 DataMatrix ani „GS1 QR Code” ze znakiem FNC1. Krótki link DVN (na przykład dvn.dev/abc123) nie jest adresem GS1 Digital Link i kasa nie odczyta z niego produktu. I jeszcze jedno: w planie Darmowym generator dokłada do kodu QR logo DVN i podpis dvnlinks.pl, a kod z logo dostaje poziom korekcji H. Na opakowanie lepszy jest kod bez logo, czarno-biały — logo DVN wyłączysz w planach płatnych, od Startera.

Najczęstsze pytania

Nie od razu. Według wytycznych GS1 produkt z kodem 2D musi mieć obok kod liniowy, dopóki 90% kas nie odczyta kodów 2D, a kody EAN/UPC „will not go away”. GS1 Polska pisze, że w okresie przejściowym, do końca 2027, oba kody będą współistnieć na opakowaniach. Czy dodać kod QR, decyduje producent.

To adres internetowy, w którego ścieżce zapisany jest numer GTIN — po /01/, zawsze 14 cyfr — a opcjonalnie także partia, numer seryjny czy data ważności. Kasa ze skanerem 2D czyta z niego GTIN jak z kodu kreskowego, a telefon otwiera go jak zwykły link, zwykle przez resolver na domenie producenta.

Potrzebujesz numeru GTIN z GS1 i adresu w składni GS1 Digital Link na swojej domenie, z przekierowaniem na stronę produktu. Taki adres zakoduje każdy generator kodów QR, także nasz typ URL, ale żaden zwykły generator nie sprawdzi za Ciebie składni — zweryfikuj ją i zrób wydruk próbny przed drukiem nakładu.

Do strony z informacjami o produkcie — tak, telefon go otworzy. Do kasy — nie, bo w adresie nie ma /01/ i GTIN. Krótki link przydaje się na plakatach i w reklamach, gdzie liczysz skany; na opakowanie, które ma działać przy kasie, potrzebny jest adres GS1 Digital Link.

Tylko jeśli wymaga go akt delegowany dla Twojej grupy produktów. Komisja Europejska pisze, że nie ma ogólnego obowiązku — paszport wchodzi produkt po produkcie, a po przyjęciu aktu firmy mają co najmniej 18 miesięcy na dostosowanie. Pełną listę funkcji naszych narzędzi znajdziesz na stronie funkcji.

Tagi

kody kreskowekody QRGTIN