Kod kreskowy 128 i GS1-128 (EAN-128): czym się różnią

Kod kreskowy 128, czyli Code 128, to symbol, który zapisuje litery, cyfry i znaki z klawiatury, a nie tylko cyfry jak EAN-13 — dlatego trafia na etykiety magazynowe, numery zamówień i przesyłki. Jego odmiana, GS1-128 (dawniej nazywana EAN-128 albo UCC-128), wygląda prawie tak samo, ale zaczyna się od dodatkowego znaku FNC1 i zapisuje dane z identyfikatorami zastosowania (AI): numer SSCC palety, GTIN, datę ważności, partię. To dwa różne kody i system magazynowy je rozróżnia. Poniżej: jak zbudowany jest Code 128, dlaczego cyfry zajmują w nim połowę miejsca, o ile szerszy jest Code 39 — zmierzone na plikach z naszego generatora kodów kreskowych — i jak zrobić poprawny GS1-128 na etykietę logistyczną. Czym w ogóle jest kod kreskowy i jakie są rodzaje, opisujemy w przewodniku kod kreskowy.

Kod kreskowy 128 (Code 128) — co to jest

Code 128 to kod 1D o zmiennej długości, w którym każdy znak ma 11 modułów: trzy kreski i trzy odstępy. Symbol opisuje norma ISO/IEC 15417:2007, która określa znaki, kodowanie, wymiary i algorytmy dekodowania (IEC Webstore, ISO/IEC 15417:2007, odczyt 19.10.2026). Norma jest płatna, więc szczegóły podajemy za GS1 General Specifications, gdzie Code 128 opisano przy okazji GS1-128: znak to „three bars (dark bars) and three spaces (light bars), each one, two, three, or four modules in width”, znak stop ma 13 modułów, długość jest zmienna, kod da się czytać w obu kierunkach, a znak kontrolny jest obowiązkowy (GS1 General Specifications, Release 26.0, §5.4.1, odczyt 19.10.2026).

Moduł to szerokość najwęższej kreski. W plikach z naszego generatora Code 128 ma moduł 0,33 mm, a z obu stron kresek strefę ciszy po 10 modułów — tyle wymaga GS1 dla GS1-128 (tamże, §5.4.4.2). Tak wygląda kod SKU-001234 rozłożony na znaki; podział odczytaliśmy z kresek pliku SVG i sprawdziliśmy znakiem kontrolnym:

Z figury da się policzyć długość każdego kodu 128: znak startu, znaki danych, znak kontrolny i stop. GS1 podaje wzór dla GS1-128 — (11N + 46) modułów, gdzie N to liczba znaków symbolu razem ze znakami przełączania (tamże, §5.4.7.2). W zwykłym Code 128 nie ma znaku FNC1 za startem, więc z tego wzoru wychodzi (11N + 35) modułów kresek. Dla SKU-001234 N = 8 (cztery znaki w zestawie B, przełączenie i trzy pary cyfr), czyli 123 moduły — tyle zmierzyliśmy w pliku.

Zestawy A, B i C — dlaczego cyfry zajmują połowę miejsca

Code 128 ma trzy zestawy znaków, a zestaw C zapisuje dwie cyfry w jednym znaku — dlatego ciąg cyfr jest w nim prawie dwa razy krótszy. GS1 opisuje je tak: zestaw A zawiera wielkie litery, cyfry, znaki interpunkcyjne i znaki sterujące (ASCII 0–95), zestaw B — wielkie i małe litery z cyframi i znakami (ASCII 32–127), a zestaw C — sto par cyfr od 00 do 99, „two data digits per symbol character” (GS1 General Specifications R26.0, §5.4.3.3). Kod może przełączać zestawy w środku; żeby kod był najkrótszy, GS1 zaleca przejście na zestaw C przy czterech lub więcej cyfrach z rzędu (tamże, §5.4.7.6).

„Code 128A”, „Code 128B” i „Code 128C”, o które ludzie pytają w wyszukiwarce, to więc nie trzy różne kody, tylko zestawy znaków jednego symbolu. Skaner czyta je wszystkie. Generator — także nasz, oparty na bibliotece bwip-js — dobiera zestawy sam: w SKU-001234 zaczął od zestawu B, a przed cyframi 001234 przełączył się na C. Gdyby został w zestawie B, kreski miałyby 145 modułów zamiast 123, czyli 47,85 zamiast 40,59 mm.

Na samych cyfrach różnica jest jeszcze większa. Zmierzyliśmy szerokość kresek dla ciągów 1234567890… o długości od 4 do 20 cyfr — w Code 128 z zestawem C (tak rysuje generator), w Code 128 wymuszonym na sam zestaw B i w Code 39:

Trzy wnioski z pomiaru:

• Zestaw C skraca długi numer prawie o połowę. Przy 20 cyfrach kreski mają 47,85 mm w zestawie C i 84,15 mm w samym zestawie B. W Code 39 te same cyfry zajmują 115,83 mm.
• Nieparzysta liczba cyfr kosztuje znak. Pięć cyfr (26,07 mm) zajmuje więcej niż sześć (22,44 mm), bo jedna cyfra nie ma pary i idzie w zestawie B, z dodatkowym znakiem przełączenia. Jeśli projektujesz własną numerację, wybierz parzystą liczbę cyfr.
• Litery zajmują pełny znak. Zestaw C pomaga tylko przy ciągach cyfr; przy tekście jak ZAM-2026-0042 kod wychodzi dłuższy niż przy samych cyfrach tej samej długości.

Znak kontrolny modulo 103

Ostatni znak przed stopem to znak kontrolny, który skaner przelicza przy każdym odczycie. GS1 opisuje algorytm tak: start ma wagę 1, kolejne znaki — wagi 1, 2, 3 i dalej; wartości mnoży się przez wagi, sumuje, a reszta z dzielenia sumy przez 103 to wartość znaku kontrolnego (GS1 General Specifications R26.0, §5.4.7.5.1). Znaku kontrolnego nie drukuje się w opisie pod kodem — „SHALL NOT be shown in the human readable interpretation” (tamże). Liczy go generator, a sprawdza skaner; przepisując kod ręcznie, nic z nim nie robisz. To dlatego sama czcionka „Code 128” w edytorze tekstu nie wystarczy: ktoś musi dopisać znak startu, policzyć znak kontrolny i dodać stop.

Code 128 czy Code 39 — pomiar w milimetrach

Ten sam tekst zajmuje w Code 39 od 1,24 do 2,02 raza więcej miejsca niż w Code 128 — najwięcej, gdy to same cyfry. Code 39 (norma ISO/IEC 16388:2023, IEC Webstore) zna 43 znaki: cyfry, wielkie litery, spację i sześć symboli - . $ / + % (BWIPP, Code 39, odczyt 19.10.2026). Nie ma małych liter ani zestawu do par cyfr, a cyfra kontrolna jest w nim opcjonalna. Zmierzyliśmy pliki SVG z naszego generatora (razem ze strefami ciszy, 20.10.2026) dla pięciu typowych tekstów:

Najmniejsza różnica jest przy krótkim tekście z literami (MAG-A12, 1,24 raza), największa przy samych cyfrach (590123412345, 2,02 raza), bo tam Code 128 korzysta z zestawu C. Blogi porównujące oba kody piszą zwykle tylko, że „Code 128 jest gęstszy”; z pomiaru widać, że na typowej etykiecie magazynowej to od ok. 10 do ok. 40 mm różnicy szerokości.

Kiedy więc Code 39? Gdy wymaga go istniejący system albo specyfikacja branżowa. BWIPP podaje jako jego zastosowania etykiety środków trwałych i inwentaryzacyjne, oznaczenia wojskowe LOGMARS (MIL-STD-129) i numery VIN pojazdów (tamże). W nowym wdrożeniu, w którym sam decydujesz o symbolu, Code 128 da krótszy kod i małe litery.

Uwaga na częsty błąd: „Code 39 ma limit 43 znaków” to pomylenie wielkości zestawu znaków z długością kodu. Norma nie była dla nas dostępna w treści, więc limitu długości nie podajemy. Nasz generator przyjmuje do 43 znaków w Code 39 i do 80 w Code 128 — to nasze ograniczenie, żeby kod zmieścił się na etykiecie, nie wymóg normy.

Code 128 a EAN-13

EAN-13 niesie tylko numer GTIN z GS1 i służy do kasy; Code 128 niesie dowolny tekst i służy do wszystkiego poza kasą. EAN-13 ma stałą długość 13 cyfr, ostatnia jest cyfrą kontrolną liczoną modulo 10, a numer przydziela GS1. Code 128 ma zmienną długość, przyjmuje litery i nie ma żadnego znaczenia w handlu — kasa w sklepie nie wie, co zrobić z kodem SKU-001234. Jeśli produkt ma trafić na półkę sklepu, potrzebny jest EAN-13 z numerem z GS1; skąd go wziąć i jak policzyć cyfrę kontrolną, opisujemy w tekście o numerze EAN. Przy kasie szykuje się też zmiana: GS1 chce, żeby do końca 2027 roku kasy czytały numer GTIN także z kodów 2D — co to znaczy dla EAN-13, piszemy w tekście o Sunrise 2027.

GS1-128 (EAN 128) — Code 128 z FNC1 i identyfikatorami AI

GS1-128 to Code 128, który zaczyna się od znaku startu i znaku FNC1; kod bez tej pary „nigdy” nie jest GS1-128. GS1 pisze wprost: „a Code 128 symbol, which begins with one of the GS1-128 symbology double character start patterns, is always a GS1-128 barcode; a Code 128 symbol, which does not begin with this start pattern, is never a GS1-128 barcode” (GS1 General Specifications R26.0, §5.4.3.7). Użycie FNC1 tuż za startem jest — na mocy porozumienia AIM i GS1 — zarezerwowane wyłącznie dla systemu GS1 (tamże, §5.4).

Po FNC1 stoją identyfikatory zastosowania (AI, po polsku IZ) — według GS1 Polska „2, 3 lub 4 cyfry, które identyfikują znaczenie zakodowanych po nich danych” (GS1 Polska, GS1-128, odczyt 19.10.2026). (00) znaczy „dalej 18 cyfr SSCC”, (01) — „14 cyfr GTIN”, (17) — „data ważności RRMMDD”, (10) — „numer partii do 20 znaków” (GS1 General Specifications R26.0, Table 3-1). Pola o zmiennej długości, jak partia, kończy kolejny znak FNC1, gdy po nich jest następne pole (tamże, §7.8.4). GS1 przypisuje GS1-128 identyfikator symbolu ]C1 (GS1, 1D barcodes for general distribution, odczyt 19.10.2026) — po nim system rozpoznaje dane GS1 i rozbija je na pola.

Żeby było widać, co robi FNC1, narysowaliśmy w generatorze te same 20 cyfr dwa razy: jako zwykły Code 128 i jako GS1-128 z numerem SSCC. Numer zaczyna się od prefiksu 952, który GS1 rezerwuje na przykłady.

GS1-128 ma o jeden znak więcej — 156 wobec 145 modułów kresek — i inny znak kontrolny, bo FNC1 przesuwa wagi kolejnych znaków. Dla człowieka oba kody wyglądają tak samo, dla systemu to zupełnie inne dane. Dlatego wpisanie (00)… w zwykłe pole Code 128 nie daje GS1-128: powstaje kod z nawiasami jako tekstem, którego system nie rozpozna jako AI.

Nazwy EAN-128 i UCC-128 to dawne nazwy tego symbolu, z czasów, gdy europejskie EAN i amerykańskie UCC były osobnymi organizacjami — połączyły się w GS1 w 2005 roku (GS1, How we got here, odczyt 19.10.2026). Dziś GS1 używa nazwy GS1-128.

Etykieta logistyczna i SSCC

Etykieta logistyczna GS1 oznacza paletę albo karton numerem SSCC zapisanym w GS1-128, żeby każdy w łańcuchu dostaw mógł go zeskanować. GS1 jest tu jednoznaczne: „the mandatory data carrier used to represent individual logistic units is the GS1-128 barcode symbology”, a SSCC to „the single mandatory element for all GS1 Logistic Labels” (GS1 General Specifications R26.0, §2.2.1 i §6.6.3). SSCC ma zawsze 18 cyfr i AI (00) (tamże, §1.3.5 i Table 3-1). GS1 Polska dodaje, że numer SSCC „tworzy się na podstawie prefiksu GS1 firmy” (GS1 Polska, SSCC, odczyt 19.10.2026) — żeby nadawać własne numery SSCC, firma musi być w GS1. Jak zbudować sam numer SSCC, ile numerów daje pula GS1 i gdzie nakleić etykietę na palecie — w tekście o numerze SSCC.

Etykieta to więcej niż jeden kod: zwykle tekst dla człowieka, kod z SSCC i często drugi kod z GTIN, liczbą sztuk, partią czy datą. GS1 dopuszcza łączenie pól w jednym kodzie albo rozbicie ich na kilka kodów obok siebie — etykiety logistyczne „are often constructed using multiple rows of barcode” (tamże, §7.8.6.3).

GS1-128 w generatorze — jak wpisać dane z AI

W naszym generatorze GS1-128 to dodatkowy typ kodu (domyślnie generator otwiera się na EAN-13): wpisujesz dane tak, jak wygląda opis pod kodem, a znaki FNC1 dodaje generator. Na przykład (01)05901234123457(17)271231(10)LOT7 — identyfikator w nawiasach, zaraz za nim wartość, bez spacji. Generator przyjmuje dziesięć AI, najczęstszych na etykietach logistycznych:

Formaty pochodzą z tabeli AI w GS1 General Specifications (R26.0, Table 3-1), a pary zakazane — z tabeli par nieprawidłowych: GTIN towaru zawartego (02) nie stoi obok GTIN (01), a liczba sztuk (37) dotyczy tylko towaru zawartego, nie samego (01) (tamże, Table 4-4). Cyfr kontrolnych generator nie dopisuje — przy GS1-128 wpisz pełny numer, a jeśli cyfra się nie zgadza, generator poda, jaka powinna być. Nie sprawdza za to pól, które GS1 wymaga razem, np. (02) z (00) i (37), bo mogą stać w innym kodzie tej samej etykiety. AI spoza listy, jak waga (310n) czy numer zamówienia (400), generator odrzuca.

Generator przestawia też pola: o stałej długości (SSCC, GTIN, daty) idą przed polami zmiennymi (partia, numer seryjny, liczba sztuk), w kolejności, w jakiej je wpisałeś w każdej grupie. Tak zaleca GS1, bo to „usually results in a shorter linear barcode” (GS1 General Specifications R26.0, §7.8.6.3) — pole stałej długości nie potrzebuje separatora FNC1.

Pliki GS1-128 mają wymiary GS1 dla jednostek logistycznych: moduł 0,495 mm, kreski 31,75 mm i strefy ciszy po 10 modułów (GS1 General Specifications R26.0, Table 5-51). Tu leży praktyczny limit: cały kod razem ze strefami ciszy nie może mieć więcej niż 165,10 mm, a danych — więcej niż 48 znaków, licząc AI i separatory FNC1 (tamże, §5.4.4.3). Przy module 0,495 mm limit długości to 333 moduły, czyli najwyżej 24 znaki symbolu — nasze wyliczenie ze wzoru (11N + 46) plus strefy ciszy. Para cyfr to jeden znak, litera też jeden, więc litery szybciej „zjadają” miejsce. Generator liczy długość przed narysowaniem i odrzuca kod, który by się nie zmieścił. Zmierzyliśmy, ile to w praktyce:

SSCC sam zajmuje 87,12 mm, a GTIN z datą i krótką partią — 130,68 mm. Gdyby partia stała na początku, kod miałby 141,57 mm: przestawienie pól oszczędziło prawie 11 mm. GTIN z partią i numerem seryjnym z literami przekracza już limit (168,79 mm) — taką treść trzeba rozbić na dwa kody, np. GTIN z partią w jednym, numer seryjny w drugim.

Generator rysuje kod GS1-128, nie całą etykietę: nie nadaje numerów SSCC (te tworzysz z prefiksu firmy w GS1) i nie składa tekstu, logo ani kilku kodów w jeden arkusz. Plik SVG albo PDF wstawiasz do programu do etykiet albo oddajesz drukarni.

Do czego używać zwykłego kodu 128

Zwykły Code 128 to kod do identyfikatorów poza systemem GS1 — wszędzie tam, gdzie numer ma znaczenie tylko w Twoim systemie. BWIPP, biblioteka, na której oparty jest nasz generator, wymienia jako typowe zastosowania numery przesyłek przewoźników oraz etykiety magazynowe, lokalizacji, inwentaryzacyjne i środków trwałych, a dla danych w formacie AI odsyła do GS1-128 (BWIPP, Code 128, odczyt 19.10.2026). W praktyce:

• lokalizacje w magazynie — A-03-12 na regale;
• SKU i numery katalogowe — własne kody produktów w systemie magazynowym;
• numery zamówień i dokumentów — ZAM-2026-0042 na wydruku zamówienia, żeby kompletujący zeskanował je zamiast przepisywać;
• środki trwałe i narzędzia — numer inwentarzowy na laptopie czy wiertarce;
• numery seryjne — własne, nadawane w Twojej firmie.

Kiedy nie Code 128: produkt na półkę sklepu (EAN-13 z numerem z GS1) i paleta do sieci handlowej (GS1-128 z SSCC). Wtedy kod musi znaczyć to samo u odbiorcy, więc numer i symbol wyznacza GS1.

Jak wygenerować kod kreskowy 128

W generatorze kodów kreskowych wybierasz Code 128, wpisujesz tekst i od razu widzisz podgląd; PNG pobierasz za darmo i bez konta.

1. Wybierz typ Code 128 (albo GS1-128, jeśli kod idzie na etykietę logistyczną z AI).
2. Wpisz tekst. Code 128 przyjmuje drukowalne znaki ASCII (kody 32–126) — litery bez polskich znaków, cyfry, spację i symbole z klawiatury — do 80 znaków. Jeśli wpiszesz „ą” czy „ł”, generator wypisze znaki, których nie da się zakodować; zamień je na litery bez ogonków. Biblioteka BWIPP wyjaśnia, że czytniki domyślnie interpretują dane jako ISO/IEC 8859-1 (tamże), więc polska litera i tak nie dojechałaby poprawnie do systemu.
3. Pobierz plik. PNG jest za darmo. Pliki wektorowe SVG i PDF do druku — od planu Starter. Moduł w plikach to 0,33 mm (GS1-128: 0,495 mm), a strefy ciszy są w pliku — nie przycinaj ich. Który format oddać drukarni, porównujemy w tekście SVG, PDF czy PNG.

Wiele kodów naraz — tryb masowy

Od planu Pro wklejasz do 100 wartości, po jednej w wierszu, i pobierasz jeden PDF z kodem na każdej stronie albo paczkę ZIP z plikami SVG. Puste wiersze generator pomija. Wszystkie kody w partii są jednego typu — Code 128, GS1-128 czy inny. Każdy wiersz jest sprawdzany przed rysowaniem; jeśli choć jeden jest błędny, generator nie tworzy pliku, tylko pokazuje listę błędnych wierszy z ich numerami — poprawiasz i generujesz jeszcze raz. Kolumnę z arkusza kalkulacyjnego wystarczy skopiować i wkleić. Generator nie importuje plików CSV i nie układa kodów w arkusz etykiet: PDF z kodem na stronę trafia do programu do etykiet albo drukarki etykiet. Plany i ceny (netto, + VAT) są w cenniku, a opis wszystkich funkcji — na stronie funkcji.

Najczęstsze pytania